به گزارش مسیر اقتصاد برآورد تازه سنتکام، فرماندهی مرکزی ارتش آمریکا، از هزینه جنگ افروزی علیه ایران حدود ۳.۵ میلیارد دلار بیشتر از رقم ۴۳.۶ میلیارد دلاری اعلام‌شده برای اوایل سپتامبر است. ترکیب این صورت‌حساب اهمیت بیشتری از افزایش عدد کل دارد: حدود ۱۱.۹ میلیارد دلار هزینه عملیات، نزدیک به ۲۹ میلیارد دلار برای جایگزینی مهمات و ۶.۱ میلیارد دلار برای جایگزینی تجهیزات و سامانه‌های ازدست‌رفته در نظر گرفته شده است.
دو بخش مربوط به جایگزینی، در سند ارائه‌شده هنوز فاقد تأمین اعتبار معرفی شده‌اند. ازاین‌رو، رقم ۴۷.۱ میلیارد دلار را نباید تماماً پرداخت نقدی انجام‌شده دانست؛ این برآورد، هزینه‌های عملیاتی و نیاز مالی بازسازی توان مصرف‌شده یا ازدست‌رفته را کنار هم قرار می‌دهد.
حدود سه‌چهارم هزینه جنگ برای جایگزینی مهمات و تجهیزات
مجموع حدود ۳۵ میلیارد دلار مورد نیاز برای جایگزینی، نزدیک به سه‌چهارم برآورد کل است. این ترکیب نشان می‌دهد بخش بزرگی از بار مالی جنگ، به بازگرداندن ظرفیت نظامی مربوط می‌شود و با پایان یک دور عملیات از بین نمی‌رود.
مهماتی که مصرف شده، برای بازسازی ذخایر باید دوباره سفارش داده و تولید شود. تجهیزات ازدست‌رفته نیز در صورت تصمیم به جایگزینی، به اعتبار و ظرفیت صنعتی نیاز دارند. توقف حملات از مصرف بیشتر جلوگیری می‌کند، اما موجودی پیش از جنگ را خودبه‌خود بازنمی‌گرداند.
در نتیجه، بخشی از هزینه تصمیم امروز درباره جنگ، به بودجه و برنامه خرید سال‌های بعد منتقل می‌شود. این تعهدات می‌تواند با سایر نیازهای نوسازی نیروهای مسلح برای دریافت اعتبار و تحویل تجهیزات رقابت کند.
بازسازی ذخایر، فقط مسئله تأمین پول نیست
دفتر بودجه کنگره در ارزیابی سپتامبر، مصرف گسترده موشک‌های رهگیر پدافندی را مهم‌ترین هزینه فرصت نظامی جنگ معرفی کرده و هشدار داده است که کاهش موجودی این تجهیزات می‌تواند برای چند سال ادامه داشته باشد.
این ارزیابی، تفاوت میان تصویب بودجه و بازگشت آمادگی نظامی را روشن می‌کند. اختصاص پول، امکان سفارش را فراهم می‌سازد؛ اما تحویل به ظرفیت خطوط تولید، تأمین قطعات و زمان ساخت وابسته است. بنابراین حتی در صورت تأمین کامل اعتبار، بخشی از محدودیت موجودی ممکن است باقی بماند.
معنای اقتصادی این وضعیت، فشار هم‌زمان بر بودجه و ظرفیت صنعتی است. منابع مالی و تولیدی اختصاص‌یافته به جبران مصرف جنگ، در همان دوره برای پاسخ به نیازهای دیگر قابل استفاده نیستند. البته اندازه دقیق این فشار به نوع مهمات، برنامه تولید و تصمیم‌های خرید بستگی دارد.
هزینه پایگاه‌های آسیب‌دیده هنوز بیرون از برآورد است
صورت‌حساب جدید، هزینه خسارت واردشده به پایگاه‌های آمریکا در منطقه را شامل نمی‌شود و ارزیابی این بخش ادامه دارد. بنابراین رقم اعلام‌شده، برآورد جامعی از تمام نیازهای بازسازی نیست.
از سوی دیگر، نمی‌توان بدون برآورد معتبر، رقمی دلخواه به آن اضافه کرد. میزان هزینه نهایی به دامنه خسارت، تصمیم درباره تعمیر یا جایگزینی و شکل استقرار آینده نیروها وابسته خواهد بود.
همچنین هزینه‌های نظامی این گزارش با هزینه اضافی سوخت خانوارها یا آثار تورمی جنگ متفاوت است. این ارقام نباید بدون توجه به روش محاسبه و احتمال هم‌پوشانی، در یک عدد کلی جمع شوند.
کاهش درگیری، آهنگ هزینه را تغییر می‌دهد
دفتر بودجه کنگره برآورد کرده بود ادامه درگیری در سطح کم‌شدت، ماهانه حدود ۲ میلیارد دلار و در شدتی مشابه جولای، حدود ۳ میلیارد دلار هزینه اضافی دارد؛ با احتمال افزایش بیشتر در صورت تشدید جنگ. این ارقام سناریویی‌اند و نرخ ثابت هزینه برای هر ماه آینده محسوب نمی‌شوند.
بر این اساس، کاهش درگیری از ایجاد بخشی از هزینه‌های تازه جلوگیری می‌کند، اما تعهدات قبلی باقی می‌مانند. ارزیابی توان آمریکا برای ادامه جنگ باید هم هزینه عملیات جاری و هم زمان و منابع لازم برای بازسازی توان نظامی را در نظر بگیرد. صورت‌حساب جنگ، پس از توقف شلیک نیز در بودجه و ظرفیت تولید تسلیحات ادامه پیدا می‌کند.
منابع:
استارز اند استرایپس؛ جزئیات برآورد پنتاگون و اعتبارات تأمین‌نشده، ۲۸ اکتبر ۲۰۲۶
آسوشیتدپرس؛ برآورد ۴۷.۱ میلیارد دلاری هزینه جنگ و خسارات محاسبه‌نشده پایگاه‌ها
دفتر بودجه کنگره آمریکا؛ هزینه عملیات، کاهش ذخایر رهگیر و سناریوهای ادامه جنگ، ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۶
انتهای پیام/ دولت و حکمرانی
