فرهاد فلاحی، رئیس پژوهشکده انتقال و توزیع پژوهشگاه نیرو، در گفت‌وگو با مسیر اقتصاد اظهار کرد: ناترازی انرژی به یکی از چالش‌های مهم کشور تبدیل شده است؛ مسئله‌ای که علاوه بر محدودیت‌های بخش تولید، با نحوه مصرف، بهره‌وری تجهیزات و الگوی استفاده از حامل‌های انرژی نیز ارتباط دارد. در چنین شرایطی، اتکای صرف به توسعه ظرفیت‌های جدید نمی‌تواند پاسخ‌گوی نیازهای کوتاه‌مدت باشد؛ زیرا بسیاری از پروژه‌های بزرگ انرژی برای رسیدن به مرحله بهره‌برداری، به زمان و سرمایه‌گذاری قابل‌توجهی نیاز دارند. ازاین‌رو، برنامه‌ریزی برای عبور از ناترازی باید ترکیبی متوازن از اقدامات کوتاه‌مدت و راهکارهای توسعه‌ای بلندمدت را در بر گیرد.
پروژه‌های بزرگ انرژی پاسخ‌گوی نیازهای فوری نیستند
فلاحی با اشاره به زمان‌بر بودن توسعه زیرساخت‌های انرژی بیان کرد: احداث نیروگاه‌های بزرگ، توسعه میادین نفت و گاز و ایجاد زیرساخت‌های جدید، فرایندی چندساله است و نمی‌تواند به‌تنهایی مشکلات کوتاه‌مدت را برطرف کند. حتی پس از تصمیم‌گیری برای اجرای یک پروژه، فاصله زمانی میان مراحل طراحی، تأمین مالی، اجرا و بهره‌برداری موجب می‌شود ظرفیت جدید در کوتاه‌مدت تأثیر محدودی بر کاهش فشار واردشده بر سامانه انرژی داشته باشد.
رئیس پژوهشکده انتقال و توزیع پژوهشگاه نیرو ادامه داد: بنابراین، سیاست‌گذاری انرژی باید در کنار برنامه‌های توسعه‌ای بلندمدت، راهکارهایی را دنبال کند که در بازه زمانی کوتاه‌تر، امکان کاهش مصرف و مدیریت فشار واردشده بر شبکه برق و سایر زیرساخت‌های انرژی را فراهم سازد.
مدیریت مصرف باید هم‌زمان با توسعه ظرفیت‌های جدید دنبال شود
فلاحی با تأکید بر اینکه افزایش تولید به‌تنهایی پاسخ‌گوی مسئله ناترازی نیست، اظهار داشت: مدیریت مصرف و بهینه‌سازی انرژی باید هم‌زمان با توسعه منابع جدید مورد توجه قرار گیرد. بخش ساختمان، تجهیزات سرمایشی و گرمایشی، صنایع و سایر حوزه‌های مصرف‌کننده، ظرفیت قابل‌توجهی برای کاهش مصرف و افزایش بهره‌وری دارند. اصلاح الگوی مصرف در برخی موارد می‌تواند به‌اندازه توسعه منابع جدید، در کاهش فاصله میان عرضه و تقاضای انرژی مؤثر باشد.
وی افزود: افزایش بهره‌وری مصرف، علاوه بر کاهش اتلاف انرژی، می‌تواند نیاز به سرمایه‌گذاری‌های سنگین برای ایجاد ظرفیت‌های جدید را کاهش دهد و بخشی از فشار موجود بر زیرساخت‌های انرژی کشور را مدیریت کند.
تغییر فناوری مصرف انرژی نیازمند برنامه‌ریزی دقیق است
رئیس پژوهشکده انتقال و توزیع پژوهشگاه نیرو با اشاره به ضرورت بازنگری در نحوه استفاده از حامل‌های انرژی اظهار کرد: تصمیم‌گیری در این حوزه باید بر مبنای ارزش اقتصادی، کارایی و کاربرد بهینه هر حامل انرژی انجام شود. در برخی بخش‌ها می‌توان با استفاده از تجهیزات برقی پربازده، توسعه منابع تجدیدپذیر و جایگزینی فناوری‌های کم‌بازده، ساختار مصرف انرژی را اصلاح کرد. برقی‌سازی[۱] و تغییر فناوری‌های مصرف می‌تواند بخشی از مسیر اصلاح ساختار انرژی کشور باشد.
وی تأکید کرد: اجرای این تغییرات به برنامه‌ریزی دقیق، توسعه متناسب شبکه و توجه هم‌زمان به هزینه‌ها و پیامدهای اقتصادی و اجتماعی نیاز دارد؛ در غیر این صورت، انتقال مصرف از یک حامل به حامل دیگر ممکن است صرفاً محل بروز ناترازی را تغییر دهد.
عبور از ناترازی نیازمند مجموعه‌ای از اقدامات هماهنگ است
فلاحی در پایان خاطرنشان کرد: مسئله ناترازی انرژی با یک راهکار منفرد برطرف نمی‌شود. توسعه ظرفیت‌های تولید، افزایش بهره‌وری، مدیریت مصرف، اصلاح الگوی استفاده از حامل‌های انرژی و توسعه متناسب زیرساخت‌ها باید در قالب برنامه‌ای منسجم و هماهنگ دنبال شود. تصمیم‌گیری در حوزه انرژی نیز باید با نگاهی بلندمدت، در نظر گرفتن محدودیت منابع و توجه به نیازهای آینده کشور انجام گیرد.
پانویس:
[۱] Electrification
انتهای پیام/ انرژی
