به گزارش مسیر اقتصاد اکوادور در کمتر از دو دهه صنعت پرورش میگوی خود را از یک فعالیت آسیب‌پذیر در برابر بیماری به یکی از مهم‌ترین بخش‌های صادراتی کشور تبدیل کرده است. صادرات میگوی این کشور در یک دهه گذشته چهار برابر شده و اکوادور از سال ۲۰۲۰ با عبور از هند، در جایگاه نخست صادرکنندگان جهان قرار گرفته است. ارزش صادرات این محصول در سال گذشته از ۸ میلیارد دلار فراتر رفت؛ بیشتر از مجموع صادرات هند، ویتنام و اندونزی.
صنعت میگو اکنون برای حدود ۱.۶ درصد جمعیت اکوادور اشتغال ایجاد کرده و اکونومیست سهم آن از تولید ناخالص داخلی کشور را حدود ۶ درصد اعلام کرده است. بخش مهمی از این رشد به تغییر روش تولید پس از بحران بیماری لکه سفید بازمی‌گردد.
بحران بیماری، نقطه تغییر صنعت
پرورش تجاری میگو در اکوادور از دهه ۱۹۶۰ آغاز شد. در سال‌های اولیه، تولیدکنندگان لارو را از محیط طبیعی جمع‌آوری می‌کردند و اصلاح نژادی اهمیت چندانی نداشت. توسعه سریع صنعت همچنین به تخریب گسترده جنگل‌های مانگرو انجامید و تا سال ۲۰۰۰ حدود نیمی از آن‌ها از بین رفته بود.
در همین دوره بیماری لکه سفید به مزارع اکوادور رسید. این بیماری در استخرهای آلوده تا ۹۵ درصد میگوها را از بین برد و تولید کشور در مدت دو سال ۷۰ درصد کاهش یافت. بسیاری از تولیدکنندگان ورشکست شدند.
رقبای آسیایی برای مقابله با بیماری به سمت تولید متراکم‌تر رفتند؛ تراکم برخی استخرها به ۳۰۰ میگو در هر مترمربع رسید و استفاده از آنتی‌بیوتیک نیز گسترش یافت. تولیدکنندگان اکوادوری مسیر دیگری را انتخاب کردند. تراکم استخرهای آن‌ها به حدود یک‌دهم تراکم مزارع آسیایی کاهش یافت و لاروهای نسل بعد از میان میگوهایی انتخاب شدند که از بیماری لکه سفید جان سالم به در برده بودند و مقاومت بیشتری داشتند. استفاده از آنتی‌بیوتیک نیز به‌تدریج کنار گذاشته شد.
فناوری برای کاهش تلفات
از دهه ۲۰۱۰ سرمایه‌گذاری در فناوری مزارع سرعت گرفت. خوراک‌دهنده‌های خودکار در برخی مزارع هر سه دقیقه غذا وارد استخر می‌کنند و میکروفون‌های زیرآبی با ثبت صدای تغذیه میگوها مشخص می‌کنند چه زمانی مصرف خوراک کاهش یافته است. اطلاعات مصرف در تنظیم ترکیب خوراک دوره بعد نیز استفاده می‌شود.
هوادهی مکانیکی برای تنظیم اکسیژن و سامانه‌های فیلتراسیون برای کاهش آلودگی آب نیز به بخش دیگری از این مدل تولید تبدیل شده است.
ترکیب اصلاح نژاد، تراکم پایین‌تر و کنترل دقیق‌تر محیط استخر نرخ بقا را به حدود ۹۵ درصد رسانده است؛ درحالی‌که اکونومیست به نقل از رابوبانک این نرخ را در آسیا حدود ۸۰ درصد اعلام می‌کند. کاهش بیماری همچنین نوسان تولید و هزینه را پایین آورده است.
گروه Almar، دومین تولیدکننده بزرگ اکوادور، اکنون می‌تواند سالانه شش دوره ۵۰روزه تولید داشته باشد؛ نزدیک به دو برابر سرعت تولید برخی رقبا در هند و ویتنام.
تعرفه آمریکا سهم اکوادور را افزایش داد
تغییرات تجاری نیز به توسعه صادرات کمک کرده است. اکوادور پیش از این بزرگترین تأمین‌کننده میگوی اتحادیه اروپا و چین بود، اما در بازار آمریکا در برابر هند سهم کمتری داشت.
پس از افزایش تعرفه آمریکا بر کالاهای هند، مجموع عوارض واردات میگوی هندی به نزدیک ۶۰ درصد رسید، درحالی‌که میگوی اکوادور با تعرفه حدود ۱۰ درصد وارد می‌شد. واردکنندگان آمریکایی در واکنش به این اختلاف، خرید از اکوادور را افزایش دادند و این کشور به بزرگترین تأمین‌کننده میگوی بازار آمریکا تبدیل شد. حتی پس از کاهش بخشی از تعرفه هند، اکوادور جایگاه خود را حفظ کرده است.
اضافه‌تولید، مسئله جدید صنعت میگو
موفقیت تولید اکنون چالش دیگری ایجاد کرده است. از زمان عبور از بحران لکه سفید، تولید میگو در اکوادور به‌طور متوسط سالانه حدود ۱۵ درصد رشد کرده و افزایش عرضه قیمت‌ها را به پایین‌ترین سطوح رسانده است.
قیمت هر کیلو میگو در مزرعه در ماه مه به ۲.۴ دلار رسید؛ در همان زمان قیمت در هند ۲.۹۹ دلار و در چین ۵.۳۲ دلار بود. برخی بازارها نیز با محدودیت‌های تجاری از تولیدکنندگان داخلی حمایت می‌کنند.
صنعت اکوادور در پاسخ به این شرایط به دنبال افزایش تقاضا و تنوع بازار است. کشورهای حوزه خلیج فارس و بالکان از بازارهای هدف جدید هستند و شرکت‌ها برای بازار آمریکا تولید محصولاتی با ارزش افزوده بیشتر، از جمله میگوی پوست‌کنده و سوخاری، را افزایش داده‌اند. بنابراین مسئله اصلی صنعتی که زمانی با بیماری و افت تولید درگیر بود، اکنون مدیریت رشد عرضه و یافتن بازار برای ظرفیت ایجادشده است.
منبع: اکونومیست
انتهای پیام/ تولید
