به گزارش مسیر اقتصاد افزایش دوباره قیمت نفت در پی تشدید تنشها در غرب آسیا، وضعیت مالی شرکتهای نفتی را تغییر داده است. نفت برنت تحویل نزدیک در میانه سپتامبر تا ۱۳۲ دلار بالا رفت و روز بعد نیز در محدوده ۱۲۶ دلار معامله شد. سهام شرکتهای نفت و گاز از ابتدای سال در مجموع ۴۰ درصد رشد کرده، در حالی که رشد کل شرکتهای بورسی حدود ۱۲ درصد بوده است. سود هفت شرکت بزرگ نفتی غربی به همراه آرامکو در سهماهه دوم سال به ۹۱ میلیارد دلار رسید؛ رقمی دو برابر مدت مشابه سال قبل.
ابتدا بدهیها کاهش یافت
شرکتهای نفتی در سالهای گذشته با احتیاط بیشتری سرمایهگذاری کردهاند. تجربه سقوط قیمت نفت در میانه دهه ۲۰۱۰ باعث شد سهامداران بر کاهش بدهی و توزیع سود تأکید کنند و افزایش درآمد پس از جنگ اوکراین نیز بیشتر صرف همین دو هدف شد.
این روند در موج اخیر هم ابتدا ادامه پیدا کرده است. پنج شرکت بزرگ ExxonMobil، Chevron، Shell، BP و TotalEnergies در سهماهه دوم ۲۰۲۶ مجموع بدهی خالص خود را ۳۶ میلیارد دلار، نزدیک به ۲۰ درصد کاهش دادند. بخش مهمی از درآمد اضافه نیز همچنان از مسیر سود نقدی و بازخرید سهام به سهامداران میرسد.
افت طبیعی میادین، سرمایهگذاری را اجتنابناپذیر میکند
اما حفظ تولید فعلی بدون سرمایهگذاری تازه ممکن نیست. افت طبیعی میادین هر دو سال حجمی از عرضه معادل تولید عربستان سعودی را از بازار خارج میکند.
کمبود اکتشافهای بزرگ در سالهای اخیر نیز فشار را بیشتر کرده است. برآورد Wood Mackenzie نشان میدهد اگر ذخایر جدید جایگزین نشوند، تولید روزانه نفت و گاز جهان تا ۲۰۴۰ میتواند ۳۱ میلیون بشکه کاهش یابد؛ نزدیک به یکپنجم تولید فعلی. حدود ۷۰ شرکت نیز در معرض نصفشدن تولید خود قرار دارند.
این وضعیت باعث شده شرکتها دوباره به دنبال منابع جدید بروند. مناطق فراساحلی آفریقا، مدیترانه شرقی، اروگوئه، ویتنام و پاپوآ گینه نو از جمله نقاطی هستند که توجه شرکتهای بزرگ را جلب کردهاند. برخی شرکتها نیز به جای دریافت مجوزهای سنتی، زمینهای وسیع را در اختیار میگیرند و با ابزارهای هوش مصنوعی مناطق مناسب حفاری را شناسایی میکنند.
خرید شرکتها هم جایگزین اکتشاف شده است
راه سریعتر برای افزایش ذخایر، خرید شرکتهای دیگر است. با تثبیت انتظار بازار درباره تداوم قیمتهای بالاتر، فعالیت ادغام و تملک دوباره جان گرفته و تنها طی دو ماه اخیر هفت معامله بیش از یک میلیارد دلار اعلام شده است.
شرکتهای بزرگ اکنون بخشی از خریدهای سنگین اوایل دهه را هضم کردهاند و ترازنامه سالمتری دارند. در کنار آنها، صندوقهای سرمایهگذاری خصوصی، معاملهگران کالا و شرکتهای آسیایی نیز به دنبال داراییهای نفت و گاز هستند.
افزایش قیمت نفت در کوتاهمدت درآمد تولیدکنندگان را بالا میبرد، اما اثر مهمتر آن میتواند در سالهای بعد ظاهر شود. اگر شرکتها به این جمعبندی برسند که قیمتهای بالا موقتی نیست، بخشی از نقدینگی فعلی از کاهش بدهی و پرداخت سود به سمت اکتشاف، توسعه میدان و خرید ذخایر جدید خواهد رفت. در این صورت شوک عرضه امروز میتواند به موج سرمایهگذاری تازهای منجر شود که ظرفیت تولید آینده را شکل میدهد.
منبع: اکونومیست
انتهای پیام/ انرژی
