به گزارش مسیر اقتصاد جنگ با ایران علاوه بر کاهش ذخایر موشکی آمریکا، یک محدودیت مهمتر را در توان نظامی این کشور نمایان کرده است: صنایع دفاعی آمریکا قادر نیستند مهمات پیشرفته مصرفشده در یک جنگ پرشدت را در کوتاهمدت جایگزین کنند.
والاستریتژورنال گزارش داده است کاهش برخی ذخایر به اندازهای بوده که موجودی موشکهای پاتریوت PAC-3 و ATACMS آمریکا در اروپا از سوی برخی مقامهای نظامی «فراتر از سطح بحرانی» توصیف شده است. همزمان بخشی از تولید جدید باید میان نیاز داخلی آمریکا و تعهدات این کشور به متحدان تقسیم شود.
سه سال برای جبران مصرف برخی موشکها
مرکز مطالعات راهبردی و بینالمللی آمریکا (CSIS) برآورد کرده است جبران مصرف تاماهاوک، تاد و پاتریوت دستکم سه سال زمان خواهد برد. برای موشکهای SM-3 و SM-6 این زمان حدود دو سال و برای برخی سامانههای دیگر از چند ماه تا یک سال برآورد شده است.
در مرحله ۳۹ روزه نخست حملات به ایران، آمریکا بیش از هزار موشک تاماهاوک مصرف کرد؛ در حالی که متوسط خرید سالانه این موشک طی یک دهه گذشته فقط ۸۶ فروند بوده است. حتی با افزایش شدید سفارشها، تاماهاوکهای جدید بودجه ۲۰۲۷ بر اساس برنامه فعلی از مارس ۲۰۳۰ وارد موجودی خواهند شد و جبران کامل مصرف جنگ تا اواخر همان سال طول میکشد.
در مورد تاد نیز ظرفیت فعلی حدود ۹۶ موشک در سال است و آمریکا قصد دارد آن را به ۴۰۰ فروند افزایش دهد. با این حال موشکهای سفارشدادهشده برای جبران مصرف جنگ از اواسط ۲۰۲۹ تحویل میشوند. تولید پاتریوت PAC-3 نیز اکنون حدود ۶۵۰ فروند در سال است و برنامه افزایش آن تا حدود ۲ هزار فروند وجود دارد، اما سفارش بزرگ جدید این سامانه نیز از مه ۲۰۲۹ وارد چرخه تحویل خواهد شد.
دهها میلیارد دلار برای افزایش ظرفیت تولید
پنتاگون در واکنش به این وضعیت حجم سفارشهای خود را بهشدت افزایش داده است. درخواست خرید پاتریوت PAC-3 در بودجه ۲۰۲۷ از ۳۴۱ به ۳۲۰۳ فروند، تاد از ۳۷ به ۸۵۷ فروند و تاماهاوک از ۵۷ به ۱۰۴۹ فروند افزایش یافته است. با این حال CSIS تأکید میکند زمان تولید سامانههای پیشرفته همچنان حدود ۲۵ تا ۵۱ ماه است؛ زیرا خطوط تولید آنها برای تولید انبوه در زمان جنگ طراحی نشدهاند.
برای افزایش ظرفیت، قراردادهایی تا سقف ۵۸.۶ میلیارد دلار برای پاتریوت، ۳۵ میلیارد دلار برای تاد و ۲۲.۹ میلیارد دلار برای افزایش تولید تاماهاوک منعقد شده است. لاکهید مارتین نیز بیش از ۹ میلیارد دلار سرمایهگذاری برای توسعه کارخانهها و تجهیزات تولید متعهد شده و شرکتهای دارای قراردادهای جدید در سهماهه دوم سال مجموع سرمایهگذاری ثابت خود را نسبت به سال قبل ۳۱ درصد افزایش دادهاند.
پنتاگون در ۳۱ آگست نیز قراردادهای هفتساله تازهای با لاکهید مارتین و General Dynamics برای افزایش تولید قطعات مورد نیاز پاتریوت و تاد اعلام کرد؛ نشانهای از اینکه مشکل فقط افزایش سفارش نهایی نیست و محدودیت تولید در زنجیره تأمین و قطعات نیز باید برطرف شود.
حرکت آمریکا به سمت مهمات ارزانتر
یکی دیگر از پیامدهای جنگ، تلاش آمریکا برای کاهش وابستگی به موشکهای گرانقیمت در مقابله با تهدیدهای کمهزینهتر بوده است. پنتاگون اکنون سفارش دهها هزار موشک و پهپاد ارزانتر را دنبال میکند؛ از جمله بیش از ۲۷ هزار موشک کروز ارزانقیمت در برنامه نیروی هوایی و ۱۰ هزار موشک زمینپرتاب تا ابتدای ۲۰۳۰. حدود نیمی از تعداد مهمات درخواستشده برای سال ۲۰۲۷ نیز کمتر از ۶۰۰ هزار دلار قیمت دارند.
این تغییر نشان میدهد چالش ایجادشده برای آمریکا در جنگ با ایران تنها کاهش موجودی زرادخانه نیست. حتی با برخورداری از بزرگترین بودجه نظامی جهان، افزایش تولید سامانههای پیچیده به احداث کارخانه، توسعه خطوط تولید، افزایش ظرفیت تأمینکنندگان و چند سال زمان نیاز دارد. در نتیجه، طولانیشدن یک جنگ پرمصرف میتواند فاصله میان توان مالی آمریکا و ظرفیت واقعی صنعتی آن برای جایگزینی تسلیحات را به یکی از محدودیتهای مهم ادامه عملیات تبدیل کند.
منبع: مرکز مطالعات راهبردی و بینالمللی؛ پیوند اول، پیوند دوم
انتهای پیام/ دولت و حکمرانی
