به گزارش مسیر اقتصاد کشاورزی بریتانیا که ارقام زراعی آن عمدتاً برای آبوهوای معتدل و مرطوب توسعه یافته، امسال با ترکیبی از زمستان بسیار مرطوب و تابستان خشک مواجه شده است. بارندگی جولای تنها ۱۰ درصد میزان معمول بوده و سازمان محیطزیست نیمی از انگلستان را در وضعیت خشکسالی اعلام کرده است.
برداشت زودتر، محصول کمتر
اثر این شرایط در تولید گندم آشکار شده است. برداشت گندم زمستانه بریتانیا امسال زودتر از هر زمان دیگری از سال ۱۹۷۶ آغاز شد و تا ۲۶ جولای بیش از نیمی از محصول برداشت شده بود؛ در حالی که در مدت مشابه سال گذشته این رقم تنها ۱۱ درصد بود.
نمودار اکونومیست نیز تفاوت سال ۲۰۲۶ با سالهای گذشته را نشان میدهد؛ منحنی برداشت امسال در همان هفتههای نخست جولای بهسرعت بالا رفته، در حالی که در سالهای ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۵ بخش اصلی برداشت چند هفته دیرتر انجام میشد. این جلو افتادن برداشت ناشی از رسیدن سریعتر محصول در هوای گرم و خشک بوده و با کاهش عملکرد همراه شده است.
بازده گندم در سراسر بریتانیا به طور متوسط نزدیک به ۱۶ درصد کمتر از میانگین ۱۰ ساله گزارش شده و کشاورزان در شرق انگلستان، بهویژه در زمینهای سبکتر، از کاهش محصول تا ۵۰ درصد خبر دادهاند. یک کشاورز در نزدیکی اکستر نیز محصول گندم خود را یکسوم و جو را نزدیک به دوپنجم کمتر از شرایط معمول برداشت کرده است.
فشار اصلی بر درآمد کشاورزان
اکونومیست احتمال کمبود گندم برای مصرفکنندگان بریتانیایی را پایین میداند. حدود نیمی از گندم تولیدی این کشور برای خوراک دام مصرف میشود و بریتانیا از قبل حدود ۱۵ درصد گندم مورد استفاده در آسیابها را وارد میکند و امکان افزایش واردات نیز وجود دارد. بنابراین هزینه اصلی کاهش تولید متوجه کشاورزان خواهد بود.
شدت این هزینه در تجربه سال گذشته نیز دیده میشود؛ خشکسالی قبلی بیش از ۸۰۰ میلیون پوند از درآمد کشاورزان زراعی کاست که معادل نزدیک به یکچهارم ارزش سالانه بخش غلات بریتانیا بود.
سازگاری تولید با خشکسالی
راهکار مطرحشده، سازگار کردن شیوه تولید با شرایط خشکتر است. یکی از گزینهها توسعه و کشت ارقام مقاومتر به خشکسالی است؛ مشابه مسیری که استرالیا پس از مواجهه با اقلیم خشک طی کرد. گزینه دیگر گسترش آبیاری است که تاکنون برای بسیاری از مزارع بریتانیا به دلیل هزینه بالا اقتصادی تلقی نمیشد.
تجربه امسال نشان میدهد با افزایش خسارت ناشی از خشکسالی، محاسبه اقتصادی این سرمایهگذاریها نیز میتواند تغییر کند. در چنین شرایطی، افزایش تابآوری تولید از طریق اصلاح ارقام و سرمایهگذاری در تأمین آب میتواند بخشی از کاهش عملکرد ناشی از دورههای خشک را جبران کند.
منبع: اکونومیست
انتهای پیام/ کشاورزی
