به گزارش مسیر اقتصاد پایگاه میکروگرید نالج در گزارشی به گسترش برنامه‌هایی پرداخته است که خودروهای برقی مجهز به شارژ دوطرفه را از یک وسیله حمل‌ونقل به منبع ذخیره‌سازی و عرضه برق تبدیل می‌کنند. این برنامه‌ها با جذب انرژی در زمان کاهش قیمت و بازگرداندن آن به شبکه، خانه یا ساختمان در ساعات گران‌تر، امکان کاهش هزینه‌های انرژی و کسب درآمد برای مالکان خودرو را فراهم می‌کنند. اجرای پایلوت‌های تازه در آمریکا همچنین برای ارزیابی نقش این منابع سیار در کاهش فشار ساعات اوج مصرف و افزایش قابلیت اطمینان شبکه انجام می‌شود.
استفاده از خودروهای برقی مجهز به قابلیت شارژ دوطرفه به عنوان باتری پشتیبان شبکه
خودروهای برقی مجهز به قابلیت شارژ دوطرفه می‌توانند انرژی را در باتری خود ذخیره کنند و در قالب برنامه خودرو به شبکه، آن را دوباره به شبکه برق تحویل دهند. این ایده که پیش‌تر دور از دسترس به نظر می‌رسید، اکنون در چند پروژه آزمایشی با استفاده از مشوق‌هایی مانند برنامه کاهش اضطراری بار کالیفرنیا و کانکتد سولوشنز[۱] در نیوانگلند به مرحله درآمدزایی برای رانندگان رسیده است.
شرکت برق و گاز پاسیفیک[۲] سه برنامه آزمایشی را اجرا کرده است که در آن خودروهای برقی هنگام ارزان‌تر بودن انرژی شارژ می‌شوند و در ساعات افزایش تعرفه، برق ذخیره‌شده را به شبکه، ساختمان اداری یا خانه بازمی‌گردانند. این فرایند ضمن کاهش هزینه انرژی، در دوره‌های فشار شبکه نیز ظرفیت پشتیبان فراهم می‌کند. مشتریان برنامه مسکونی خودرو به همه‌چیز[۳] مشوق اولیه دریافت می‌کنند و برای بهره‌مندی از پرداخت‌های تکمیلی باید در برنامه کاهش اضطراری بار ثبت‌نام کنند.
همکاری ۵ شرکت برای اجرای پایلوت طرح در ۵ ایالت آمریکا
در ۲۳ ژوئیه ۲۰۲۶، نشنال گرید[۴] و اورسورس[۵] برنامه‌ای را برای ایجاد مسیرهای تازه درآمدی برای مالکان خودروهای برقی مسکونی در ماساچوست راه‌اندازی کردند. این برنامه با همکاری سان‌ران[۶]، انرژی‌هاب[۷] و موبیلیتی هاوس[۸] اجرا می‌شود و خودروهای مجهز به قابلیت خودرو به شبکه را وارد کانکتد سولوشنز می‌کند.
کانکتد سولوشنز از سال ۲۰۱۶ در پنج ایالت فعالیت داشته و تاکنون ظرفیت انعطاف‌پذیر ترموستات‌ها، باتری‌ها و منابع صنعتی را برای پشتیبانی از شبکه به‌کار گرفته است. پایلوت ماساچوست بررسی می‌کند که آیا انتقال برق باتری خودروها در دوره‌های اوج تقاضا می‌تواند هزینه‌های شبکه و در نتیجه هزینه مشترکان را کاهش دهد.
پلتفرم نرم‌افزاری انرژی‌هاب برنامه‌ریزی و مدیریت مشارکت خودروهای مسکونی را بر عهده دارد و رویدادهای فراخوان شبکه را هماهنگ می‌کند. مالکان همچنان می‌توانند ترجیحات شارژ، زمان دسترسی خودرو و حداقل سطح شارژ باتری را تعیین کنند.
طراحی‌های مختلف فنی و مدل‌های پرداخت
شرکت‌کنندگان باید خودروی سازگار با شارژ دوطرفه و سامانه شارژ خانگی دوطرفه منطبق با الزامات فنی پروژه نمایشی مرکز انرژی پاک ماساچوست داشته باشند. خودرو همچنین باید قابلیت پاسخ‌گویی به ورودی‌های شبکه و مجوز اتصال موازی به شبکه برق را دریافت کرده باشد.
شارژرها بدون دریافت هزینه در اختیار شرکت‌کنندگان قرار می‌گیرند و پس از پایان برنامه نیز در مالکیت آنان باقی می‌مانند. امکان استفاده از مشوق‌های ایالتی یا مشوق‌های سازندگان برای کاهش هزینه خرید خودرو نیز وجود دارد. خودروهای واجد شرایط شامل نیسان لیف، کیا EV9 و پول‌استار مدل ۳ معرفی شده‌اند؛ سان‌ران نیز از دارندگان فورد F-150 لایتنینگ پشتیبانی می‌کند.
مدل پرداخت بر اساس شرکت ارائه‌دهنده خدمات متفاوت است. مشارکت‌کنندگان سان‌ران متناسب با دفعات اتصال خودرو در ساعات اوج مصرف تابستان پاداش دریافت می‌کنند، درحالی‌که پرداخت به مشترکان موبیلیتی هاوس به تعداد دفعات تخلیه باتری در رویدادهای کانکتد سولوشنز وابسته است. میزان نهایی درآمد نیز بر اساس شرایط قرارداد، ظرفیت باتری، دسترسی خودرو هنگام فراخوان و عملکرد کلی تغییر می‌کند.
پاسخ خودکار با حفظ اختیار مالک
ارائه انرژی باتری خودرو به کانکتد سولوشنز به‌صورت خودکار انجام می‌شود. هنگامی که نشنال گرید یا اورسورس در دوره‌های اوج مصرف، فراخوان شبکه را صادر می‌کنند، سامانه شارژ متصل به‌طور خودکار باتری خودرو را برای تأمین برق شبکه فعال می‌کند؛ مشروط بر اینکه خودرو به شارژر متصل و مطابق تنظیمات مالک در دسترس باشد.
مالک خودرو می‌تواند زمان‌بندی شارژ و حداقل سطح ذخیره باتری را مشخص کند. این قابلیت امکان مشارکت در خدمات شبکه را بدون از بین رفتن کنترل راننده بر میزان شارژ مورد نیاز برای تردد فراهم می‌کند و نگرانی درباره کاهش بیش از حد انرژی باتری را محدود می‌سازد.
تجربه مثبت پایلوت‌های پیشین
ورود خودروهای مسکونی به کانکتد سولوشنز نخستین تجربه این برنامه محسوب می‌شود، اما پروژه‌های دیگری نیز انتقال برق خودرو به شبکه را آزمایش کرده‌اند. مریلند در ژوئن ۲۰۲۵ نخستین مجموعه جامع مقررات اتصال خودرو به شبکه در آمریکا را ایجاد کرد. پس از آن، یک پایلوت تجمیع خودرو به خانه با استفاده از فورد F-150 لایتنینگ، ده‌ها خانه را به یک منبع برق قابل فراخوان متصل کرد.
در سال ۲۰۲۴ نیز سه دستگاه نیسان لیف دوطرفه به‌عنوان ریزشبکه‌های سیار، انرژی را به شبکه کانسالیدیتد ادیسون[۹] صادر کردند. این پروژه امکان کسب درآمد مالکان خودرو در چارچوب برنامه ارزش منابع انرژی توزیع‌شده نیویورک را نشان داد و مشخص کرد که استقرار خودروهای برقی در شهر نیویورک عموماً آسان‌تر از جانمایی سامانه‌های ذخیره‌سازی ثابت است.
نمایش انعطاف‌پذیری فنی طرح
در اکتبر ۲۰۲۴، یک کیا EV9 متصل به شارژر دوطرفه وال‌باکس کویسر ۲[۱۰] در دیترویت فرایند شارژ و تخلیه انرژی را اجرا کرد. این آزمایش امکان تعامل خودرو با شبکه و تأمین انرژی خانه در دوره فشار شبکه را به نمایش گذاشت.
در ادامه، انرژی ذخیره‌شده در کیا EV9 برای شارژ یک تسلا مدل ۳ مورد استفاده قرار گرفت؛ اقدامی که انعطاف‌پذیری سامانه‌های دوطرفه را در انتقال انرژی میان خودروها و دیگر مصارف نشان داد. برنامه‌های مدیریت شارژ جنرال موتورز نیز به شبکه تحت مدیریت ویوگرید[۱۱] اضافه شده و توسعه برنامه‌های شارژ دوطرفه در دست پیگیری است.
این پایلوت‌ها علاوه بر ایجاد درآمد برای دارندگان خودروهای برقی، در پی سنجش این موضوع هستند که هماهنگی خودروها، شارژرها و سامانه‌های نرم‌افزاری تا چه اندازه می‌تواند بهره‌برداری از شبکه را بهبود دهد، فشار بر تعرفه‌ها را کاهش دهد و منافع بیشتری برای شبکه برق ایجاد کند.
پانویس:
[۱] ConnectedSolutions
[۲] Pacific
[۳] Vehicle-to-Everything
[۴] National Grid
[۵] Eversource
[۶] Sunrun
[۷] EnergyHub
[۸] The Mobility House
[۹] Consolidated Edison
[۱۰] Wallbox Quasar 2
[۱۱] WeaveGrid
منبع: Microgrid Knowledge
انتهای پیام/ انرژی
