به گزارش مسیر اقتصاد یک سال قبل، حتی در سناریوهای مطلوب دموکرات‌ها نیز بازپس‌گیری مجلس نمایندگان بسیار دست‌یافتنی‌تر از تصاحب سنا به نظر می‌رسید. برای تغییر اکثریت سنا، این حزب علاوه بر حفظ کرسی‌های خود باید در چند ایالتی پیروز می‌شد که دونالد ترامپ در انتخابات ۲۰۲۴ آنها را برده بود.
اما کمتر از پنج هفته مانده به انتخابات میان‌دوره‌ای، نقشه رقابت تغییر کرده است. «آتلانتیک» در بررسی تازه خود می‌نویسد جهش قیمت نفت پس از آغاز جنگ ایران، محدوده رقابت انتخاباتی را گسترش داده و ایالت‌هایی را وارد رقابت کرده که یک سال پیش حضور جدی دموکرات‌ها در آنها بعید به نظر می‌رسید.
جنگ چگونه به مسئله انتخابات تبدیل شد؟
ارتباط جنگ با انتخابات از بازار انرژی می‌گذرد. اختلال در عرضه نفت و فرآورده‌های منطقه، قیمت بنزین و به‌ویژه گازوئیل در آمریکا را بالا برده و هزینه حمل‌ونقل و بسیاری از کالاها را افزایش داده است. همزمان فشار تورمی باعث شده سیاست پولی آمریکا دوباره سخت‌گیرانه‌تر شود و هزینه وام مسکن و تأمین مالی نیز افزایش پیدا کند.
نتیجه این زنجیره اکنون در افکار عمومی دیده می‌شود. نظرسنجی Reuters/Ipsos در اواخر سپتامبر نشان داد محبوبیت ترامپ به ۳۲ درصد، پایین‌ترین سطح ثبت‌شده برای او، رسیده است. تنها ۱۷ درصد پاسخ‌دهندگان عملکرد او درباره هزینه زندگی را تأیید کرده‌اند؛ موضوعی که رأی‌دهندگان آن را مهم‌ترین عامل تصمیم خود در انتخابات معرفی کرده‌اند. تنها ۳۴ درصد نیز حملات به ایران را تأیید کرده‌اند.
در همان نظرسنجی، رأی‌دهندگان ثبت‌شده در انتخاب میان نامزدهای کنگره، دموکرات‌ها را با ۴۳ درصد در برابر ۳۵ درصد جمهوری‌خواهان انتخاب کرده‌اند؛ فاصله هشت‌درصدی، بزرگ‌ترین برتری ثبت‌شده برای دموکرات‌ها در نظرسنجی‌های Reuters/Ipsos در سال جاری بوده است. البته این عدد ملی را نمی‌توان مستقیماً به نتیجه کرسی‌های کنگره تبدیل کرد، زیرا انتخابات سنا و مجلس نمایندگان ایالت‌به‌ایالت و حوزه‌به‌حوزه تعیین می‌شود.
رقابت به ایالت‌های جمهوری‌خواه رسیده است
اثر تغییر فضای ملی اکنون در رقابت‌های سنا نیز دیده می‌شود. میانگین نظرسنجی‌های RealClearPolling در اواخر سپتامبر، رقابت‌های تگزاس، اوهایو، مین و آلاسکا را نزدیک نشان می‌دهد؛ در تگزاس نامزد دموکرات حدود سه واحد درصد، در اوهایو حدود چهار واحد، در مین حدود یک واحد و در آلاسکا حدود دو واحد جلوتر بوده است. این اعداد هنوز نتیجه انتخابات را تعیین نمی‌کنند و خطای نظرسنجی نیز می‌تواند قابل توجه باشد، اما رقابتی شدن چنین ایالت‌هایی نسبت به آغاز چرخه انتخاباتی تغییر مهمی محسوب می‌شود.
در جورجیا نیز میانگین نظرسنجی‌های اخیر جان اوساف، سناتور دموکرات، را با فاصله قابل توجهی جلوتر نشان می‌دهد. آتلانتیک همچنین به کارولینای شمالی، میشیگان، آیووا و حتی ایالت‌هایی مانند کانزاس و نبراسکا اشاره کرده و می‌گوید دامنه رقابت سنا بسیار فراتر از برآوردهای ابتدای سال گسترش یافته است.
البته جنگ تنها عامل این تحول نیست. ترامپ پیش از آغاز جنگ نیز محبوبیت منفی داشت و آتلانتیک همچنین انتخاب نامزدهای میانه‌روتر توسط دموکرات‌ها و نزدیکی بسیاری از نامزدهای جمهوری‌خواه به ترامپ را از عوامل مؤثر بر وضعیت کنونی می‌داند. همین مقاله نیز هشدار می‌دهد که نظرسنجی‌ها در انتخابات‌های اخیر بارها حمایت از ترامپ و جمهوری‌خواهان را کمتر از میزان واقعی برآورد کرده‌اند.
مجلس نمایندگان هم تحت فشار است
وضعیت مجلس نمایندگان از قبل برای جمهوری‌خواهان دشوارتر بود و فشار اقتصادی ناشی از جنگ این مسئله را تشدید کرده است. نظرسنجی Cook Political Report در ۳۷ حوزه رقابتی نشان می‌دهد دموکرات‌ها با ۴۹ درصد در برابر ۴۷ درصد جلو هستند؛ حوزه‌هایی که ترامپ در سال ۲۰۲۴ در مجموع با پنج واحد اختلاف برده بود. بنابراین نسبت به انتخابات ریاست‌جمهوری گذشته، در این مجموعه از حوزه‌ها حدود هفت واحد تغییر مشاهده می‌شود.
Cook Political Report نیز در ارزیابی خود از مجلس نمایندگان نوشته که کاهش محبوبیت ترامپ، به‌ویژه در حوزه اقتصاد، به نامزدهای جمهوری‌خواه در حوزه‌های رقابتی فشار وارد کرده است. دموکرات‌ها برای تغییر اکثریت فعلی تنها به افزایش محدود تعداد کرسی‌های خود نیاز دارند.
هزینه سیاسی جنگ به کاخ سفید رسیده است
شاید روشن‌ترین نشانه اثر جنگ بر انتخابات، رفتار خود جمهوری‌خواهان باشد. واشنگتن‌پست گزارش داده برخی نامزدهای جمهوری‌خواه در ایالت‌های رقابتی، از جمله میشیگان و آیووا، خواستار پایان سریع‌تر جنگ شده‌اند و تلاش کرده‌اند میان خود و سیاست ترامپ در قبال ایران فاصله ایجاد کنند.
ترامپ نیز فشار اقتصادی انرژی را آشکارا در محاسبات انتخاباتی وارد کرده است. دولت آمریکا بار دیگر تا ۴۰ میلیون بشکه نفت از ذخیره راهبردی عرضه می‌کند؛ ذخیره‌ای که اکنون به کمتر از ۲۸۴ میلیون بشکه، پایین‌ترین سطح از سال ۱۹۸۲، رسیده است. افزایش قیمت گازوئیل همچنین دولت را به بررسی محدودیت صادرات فرآورده واداشته است.
بنابراین جنگ ایران برای دولت آمریکا دیگر فقط یک پرونده سیاست خارجی نیست. ادامه آن از مسیر قیمت نفت، گازوئیل، تورم و هزینه زندگی مستقیماً وارد رقابت سیاسی داخلی شده است.
چند ماه پیش، مسیر انتخابات به شکلی بود که تغییر اکثریت مجلس نمایندگان بسیار محتمل‌تر از رقابتی شدن جدی سنا به نظر می‌رسید. امروز داده‌های انتخاباتی نشان می‌دهد تعداد بیشتری از کرسی‌های سنا نیز وارد محدوده رقابت شده‌اند و امکان تغییر همزمان موازنه دو مجلس دیگر فرضی دور از فضای انتخاباتی نیست.
برای ایران، اهمیت این تحول در پیش‌بینی نتیجه انتخابات نیست؛ در این است که ادامه جنگ اکنون هزینه سیاسی قابل مشاهده‌ای برای دولت آمریکا ایجاد کرده است. هرچه فشار انرژی و هزینه زندگی تا ۱۲ آبان بیشتر باقی بماند، جنگ بیش از گذشته از یک ابزار فشار خارجی به یک مسئله داخلی برای دولت ترامپ تبدیل خواهد شد.
منابع:
آتلانتیک؛ Can the Polls Possibly Be Right? بررسی تغییر معادلات انتخابات سنا
Reuters/Ipsos؛ افت محبوبیت ترامپ به ۳۲ درصد، فشار هزینه زندگی و وضعیت جنگ ایران
Cook Political Report؛ نظرسنجی ۳۷ حوزه رقابتی مجلس نمایندگان
Cook Political Report؛ تغییر ارزیابی ۱۵ رقابت به سود دموکرات‌ها
RealClearPolling؛ آخرین میانگین نظرسنجی‌های رقابت‌های حساس سنا
واشینگتن پست؛ فاصله گرفتن برخی نامزدهای جمهوری‌خواه از ترامپ بر سر جنگ ایران
رویترز؛ عرضه ۴۰ میلیون بشکه دیگر از ذخیره راهبردی نفت آمریکا
انتهای پیام/ دولت و حکمرانی
