به گزارش مسیر اقتصاد دفاتر سرمایهگذاری خانوادگی، که بازوی سرمایهگذاری ثروتمندترین خانوادههای جهان محسوب میشوند، در حال آماده شدن برای یکی از بزرگترین تغییرات سبد دارایی خود در سالهای اخیر هستند. بر اساس گزارش UBS، شصت درصد این دفاتر قصد دارند در ۱۲ ماه آینده در تخصیص راهبردی داراییهای خود بازنگری کنند؛ سطحی که حدود دو برابر تغییرات ثبتشده در پنج سال گذشته است.
بخشی از این تغییر به کاهش تمرکز بر آمریکا مربوط میشود. آمریکای شمالی تنها منطقهای است که دفاتر سرمایهگذاری خانوادگی قصد دارند در سال آینده سهم خود را در آن کاهش دهند. در مقابل، آنها برنامه دارند سرمایهگذاری خود را در آمریکای جنوبی و مرکزی و آفریقا افزایش دهند. این تغییر از نگرانیهای تازهای ناشی میشود که از تنشهای ژئوپلیتیکی، رشد بدهی جهانی، نرخهای بهره، سیاستهای تعرفهای و بیثباتی سیاستگذاری اقتصادی شکل گرفته است.
دلارزدایی به معنای فروش کامل داراییهای آمریکا نیست
کاهش وزن آمریکا در سبد سرمایهگذاران بزرگ، به معنای شکلگیری موج «فروش آمریکا» نیست. مشاوران سرمایهگذاری تأکید دارند که دفاتر سرمایهگذاری خانوادگی، بهویژه در خارج از آمریکا، بیشتر به دنبال تنوعبخشی جغرافیایی و کاهش ریسک تمرکز هستند. در شرایطی که جنگ اوکراین، جنگ ایران، تغییر سیاستهای تعرفهای، مسائل مهاجرتی و اختلافات مربوط به بدهی عمومی، فضای سرمایهگذاری جهانی را پیچیدهتر کرده، راهبرد اصلی بسیاری از این دفاتر، پخش ریسک میان چند کشور و چند منطقه است.
در ادبیات جدید سرمایهگذاری این گروه، اصطلاح «تنوعبخشی قضایی» اهمیت بیشتری یافته است. دو سوم دفاتر سرمایهگذاری خانوادگی اکنون داراییهای قابل سرمایهگذاری خود را دستکم در سه حوزه قضایی نگهداری میکنند و نزدیک به یکسوم آنها داراییهای خود را در چهار حوزه یا بیشتر توزیع کردهاند. این حوزهها شامل آمریکای جنوبی و مرکزی، آمریکا، چین، اروپا، غرب آسیا و آسیا میشود.
کاهش مواجهه با دلار در میان سرمایهگذاران بزرگ
یکی از اهداف اصلی این تغییر، کاهش مواجهه با دلار آمریکا است؛ روندی که برخی از آن با عنوان «دلارزدایی» یاد میکنند. بر اساس نظرسنجی UBS، بیش از یکچهارم دفاتر سرمایهگذاری خانوادگی قصد دارند داراییهای دلاری خود را کاهش دهند. همچنین دو سوم این دفاتر انتظار دارند اعتماد به نقش دلار بهعنوان ارز ذخیره جهانی تضعیف شود و نزدیک به نیمی از آنها اعلام کردهاند بیش از حد در معرض دلار قرار دارند.
در این مسیر، فرانک سوئیس و یورو بهعنوان ارزهای ترجیحی برای تنوعبخشی ارزی مطرح شدهاند. این تغییر نشان میدهد نگرانی از دلار فقط به دولتها یا بانکهای مرکزی محدود نیست، بلکه بخشی از سرمایهگذاران خصوصی بزرگ نیز به دنبال کاهش ریسک وابستگی به ارز آمریکا هستند.
ژئوپلیتیک، جنگ تجاری و بدهی؛ سه ریسک اصلی سرمایهگذاران
دفاتر سرمایهگذاری خانوادگی، نااطمینانی ژئوپلیتیکی را مهمترین ریسک ۱۲ ماه آینده و همچنین پنج سال آینده میدانند. جنگ تجاری جهانی در رتبه دوم نگرانیها قرار دارد و پس از آن، ابرتورم، حملات سایبری و بحران بدهی از دیگر ریسکهای مهم ذکر شدهاند. این ارزیابی نشان میدهد سرمایهگذاران بزرگ خود را فقط برای نوسانات کوتاهمدت آماده نمیکنند، بلکه انتظار دارند دورهای طولانی از ریسکهای بههمپیوسته و سطح بالای نااطمینانی ادامه داشته باشد.
در واکنش به این شرایط، دفاتر سرمایهگذاری خانوادگی قصد دارند سهم بیشتری به سهام بازارهای نوظهور، زیرساخت و طلا اختصاص دهند. در مقابل، آنها برنامه دارند میزان نگهداری نقد و همچنین سرمایهگذاری در املاک را اندکی کاهش دهند. این تغییر نشاندهنده تلاش برای ساخت سبدی مقاومتر در برابر ریسکهای ارزی، ژئوپلیتیکی و مالی است.
تفاوت نگاه سرمایهگذاران آمریکایی و غیرآمریکایی
با وجود روند جهانی تنوعبخشی، میان دفاتر سرمایهگذاری خانوادگی آمریکایی و غیرآمریکایی تفاوت قابل توجهی وجود دارد. دفاتر آمریکایی همچنان ترجیح میدهند تمرکز بالای خود بر بازار داخلی را حفظ کنند. آنها در سال گذشته سهم داراییهای خود در آمریکا را بهطور میانگین از ۸۶ به ۸۸ درصد افزایش دادهاند.
در سطح جهانی نیز آمریکای شمالی همچنان بخش اصلی سرمایهگذاری دفاتر خانوادگی را در اختیار دارد و ۵۳ درصد کل داراییهای این گروه در این منطقه قرار دارد. با این حال، دفاتر غیرآمریکایی در حال انتقال بخشی از سرمایهها به کشورهای خود یا بازارهای غیرآمریکایی هستند. برای نمونه، دفاتر سرمایهگذاری خانوادگی چینی اکنون نیمی از داراییهای خود را در اروپای غربی سرمایهگذاری کردهاند و دفاتر اروپای غربی نیز ۴۱ درصد داراییهای خود را در منطقه خود نگه میدارند.
این روند نشان میدهد دلار و بازار آمریکا همچنان جایگاه اصلی خود را در نظام مالی جهان حفظ کردهاند، اما بخشی از سرمایهگذاران بزرگ جهانی بهتدریج در حال کاهش تمرکز بر داراییهای دلاری هستند. مسیر جدید آنها، خروج کامل از آمریکا نیست؛ بلکه ساخت سبدی متنوعتر است که بتواند در برابر بدهی آمریکا، جنگهای تجاری، تنشهای ژئوپلیتیکی و نوسانات بازار فناوری تابآوری بیشتری داشته باشد.
منبع: CNBC
انتهای پیام/ تجارت و دیپلماسی
