بازسازی زیرساختهای آسیبدیده صنعت، تنها به توان فنی و مهندسی محدود نمیشود، بلکه به زمان، دسترسی به تجهیزات حساس و همکاری برنامهریزی شده با ظرفیتهای بیرونی نیز وابسته است. مصطفی سعیدی در گفتوگو با مسیر اقتصاد با تأکید بر تجربه شکلگرفته در سالهای تحریم، از نقش شرکتهای داخلی و نیروهای متخصص در احیای صنعت سخن گفت و در عین حال، زمان را بهعنوان عامل تعیینکننده در بازگشت سریع به تولید، مهم و حیاتی دانست. او همچنین بر اهمیت دیپلماسی اقتصادی در تأمین تجهیزات حیاتی و تسریع در روند بازسازی تأکید کرد.
توانمندی داخلی، سوغات دههها تحریم
کارشناس حوزه انرژی افزود: فرآیند بازسازی را میتوان در دو سطح بررسی و تقسیم بندی کرد. نخست، توانمندی شرکتهای داخلی و دوم، عامل تعیینکننده زمان، دو دسته تقسیم بندی در این خصوص است. سالها تحریم موجب شده است که ایران از مجموعهای از شرکتهای EPC و نیروهای انسانی متخصص بهرهمند شود که تجربه قابلتوجهی در حفظ، تعمیر و احیای صنعت در شرایط دشوار به دست آوردهاند. به همین دلیل، بخش مهمی از فرآیند بازسازی در حال حاضر با تکیه بر همین توان داخلی آغاز شده است.
زمان، عامل تعیینکننده در بازسازی صنعت انرژی
سعیدی در ادامه اظهار داشت: مشکل اصلی فقدان دانش فنی نیست، بلکه زمانبر بودن تولید داخلی تجهیزات حساس و حیاتی است. ساخت تجهیزاتی مانند کمپرسورها ممکن است چندین ماه طول بکشد و همین مسئله بازگشت سریع صنعت به چرخه تولید را دشوار میکند. از این رو، کشور برای جلوگیری از اتلاف زمان و تسریع در بازگشت به تولید، ناگزیر است در کنار تکیه بر ظرفیت داخلی، به واردات تجهیزات حساس و حیاتی نیز روی بیاورد؛ حتی اگر این تجهیزات بهصورت دستدوم تأمین شوند.
نقش دیپلماسی اقتصادی در تأمین تجهیزات حیاتی
وی ادامه داد: نقش سیاست خارجی در این شرایط برجسته است و پیشنهاد میکنم که از اهرم سیاسی تنگه هرمز برای تأمین قطعات فناورانه و تجهیزاتی که تحت تحریم قرار داریم استفاده شود. ایران میتواند از اهمیت این گذرگاه راهبردی در مذاکرات دیپلماتیک بهره ببرد. برای مثال، از آنجا که آلمان و دیگر کشورهای اروپایی به گاز مایع قطر نیاز مبرم دارند و این محمولهها تنها از مسیر تنگه هرمز عبور میکنند، ایران میتواند از اهمیت ژئواکونومیک تنگه هرمز برای افزایش قدرت چانهزنی در تأمین تجهیزات مورد نیاز خود استفاده کند.
سعیدی در پایان گفت: ژاپن نیز به دلیل وابستگی شدید به این تنگه، میتواند به یک اهرم غیرمستقیم برای فشار بر آمریکا تبدیل شود. اگر اقتصاد ژاپن در نتیجه محدودیت یا انسداد این مسیر دچار مشکل شود، آثار آن بهسرعت به بازار اوراق قرضه آمریکا منتقل خواهد شد و در نتیجه، ژاپن میتواند در جایگاه واسطهای برای اعمال فشار بر ایالات متحده جهت تسهیل تأمین قطعات مورد نیاز ایران ایفای نقش کند.
انتهای پیام/ انرژی
