به گزارش مسیر اقتصاد ادامه تنش در مسیرهای دریایی غرب آسیا، شبکه تجارت جهانی را به بازآرایی عملیاتی وادار کرده است. بر اساس گزارش رویترز، شرکتهای بزرگ حملونقل کانتینری از جمله مرسک، هاپاگ-لوید و CMA CGM در ماه مارس بخشی از تردد خود را به جای مسیرهای معمول، به سمت دماغه امید نیک هدایت کردهاند؛ تغییری که برای کشتیهای منحرفشده از این مسیر، حدود ۱۰ تا ۱۴ روز به زمان سفر تا بندر طنجه مد در مراکش اضافه میکند.
تغییر مسیر، فقط تأخیر در تحویل کالا نیست
افزایش ۱۰ تا ۱۴ روزه زمان سفر، فقط به معنای دیرتر رسیدن کالا نیست. وقتی کشتیها مسیر طولانیتری را طی میکنند، ناوگان برای مدت بیشتری درگیر میشود، مصرف سوخت بالا میرود، برنامهریزی بنادر دشوارتر میشود و سرعت گردش کانتینرها در زنجیره تأمین جهانی کاهش مییابد. به همین دلیل، اختلال دریایی از سطح یک ریسک منطقهای فراتر رفته و به عاملی برای افزایش هزینه و کند شدن تجارت در مقیاس گسترده تبدیل شده است.
بندر طنجه مد در مراکش نیز خود را برای افزایش احتمالی تردد کشتیها آماده میکند. مدیر این بندر به رویترز گفته است تمرکز اصلی بر مدیریت ظرفیت و جلوگیری از ازدحام است و اثر کامل تغییر جریان بار احتمالاً از میانه تا اواخر آوریل آشکار خواهد شد. طنجه مد در سال ۲۰۲۵ با جابهجایی ۱۱.۱ میلیون کانتینر، ۸.۴ درصد بیشتر از سال قبل، یکی از مهمترین بنادر کانتینری منطقه بوده و به بیش از ۱۸۰ بندر جهان اتصال دارد.
جهش هزینه حمل برای جبران ریسک جنگ
پیامد مستقیم این تغییر مسیر، افزایش هزینه حملونقل است. بنا بر گزارش رویترز، شرکتهای حملونقل برای جبران فشار ناشی از جنگ، انحراف مسیر و شرایط اضطراری، هزینههایی بین ۱۵۰۰ تا ۳۳۰۰ دلار برای هر کانتینر استاندارد دریافت کردهاند و این رقم برای تجهیزات خاص تا ۴۰۰۰ دلار نیز رسیده است.
این ارقام در عمل به معنای گرانتر شدن حمل کالا، طولانیتر شدن زمان رسیدن محمولهها و فشار بیشتر بر واردکنندگان و مصرفکنندگان نهایی است. بهویژه در کالاهایی که هزینه حمل یا زمان تحویل سهم بالایی در قیمت نهایی دارد، چنین افزایشی میتواند بهسرعت خود را در بازار نشان دهد.
بازآرایی تجارت در سایه ناامنی دریایی
کشتیها از اواخر ۲۰۲۳ به دلیل حملات انصارالله در دریای سرخ، از کانال سوئز و بابالمندب فاصله گرفته بودند. اکنون حملات آمریکا و رژیم صهیونیستی به ایران و بسته ماندن تنگه هرمز، این روند را تشدید کرده و انتظارها برای افزایش نقش مسیرهای جایگزین و بخش سوخترسانی دریایی آفریقا را بالا برده است.
به همین دلیل، مسئله فقط این نیست که کشتیها از مسیر دیگری حرکت میکنند؛ کل زنجیره تجارت با هزینهای بالاتر و کارایی پایینتر به فعالیت ادامه میدهد. تداوم این وضعیت میتواند فشار بر نرخ حمل، زمانبندی بنادر، موجودی انبارها و قیمت کالاهای وارداتی را افزایش دهد و نشان دهد جنگ در غرب آسیا حتی بدون توقف کامل تجارت، هزینه مبادلات جهانی را بهطور محسوس بالا برده است.
منبع: رویترز
انتهای پیام/ تجارت و دیپلماسی
