به گزارش مسیر اقتصاد والاستریت ژورنال گزارش داده ارتش آمریکا در روزهای آینده برای سوار شدن به نفتکشهای مرتبط با ایران و توقیف کشتیهای تجاری در آبهای بینالمللی آماده میشود. این اقدام بخشی از تشدید فشار اقتصادی و دریایی آمریکا علیه ایران است و دامنه عملیات آمریکا را از فشار بر بنادر و آبهای ساحلی ایران به سطح بینالمللی گسترش میدهد. آمریکا قصد دارد کشتیهایی را هدف بگیرد که نفت ایران یا محمولههای تسلیحاتی حمل میکنند و حتی از نقش فرماندهی هند-آرام آمریکا برای گسترش این عملیات در سطح جهانی سخن میگوید. همزمان با این خبر، رویترز به نقل از ارتش آمریکا گزارش داد که نیروهای آمریکایی از زمان اعمال محاصره بنادر و مناطق ساحلی ایران، ۲۳ کشتی را که به سمت این مناطق در حرکت بودند بازگرداندهاند.
این تحولات در شرایطی رخ میدهد که تنش در تنگه هرمز بار دیگر بالا گرفته است. رویترز گزارش داده ایران کنترل عبور از این آبراه را دوباره سختگیرانهتر کرده و فضای تردد دریایی با نااطمینانی تازهای روبهرو شده است. همزمان، گزارشهای دیگر رویترز از عبور برخی نفتکشها از هرمز در فضای هشدار و تیراندازی حکایت دارد؛ وضعیتی که نشان میدهد نبرد بر سر کنترل تجارت دریایی و مسیرهای انرژی، به یکی از کانونهای اصلی درگیری تبدیل شده است.
مرحله جدید درگیری با تهدید آمریکا
آمریکا دیگر به تحریم روی کاغذ، تهدید شرکتها، فشار بر بیمهگرها و محدودسازی شبکه مالی بسنده نمیکند و در حال بررسی اقدام عملی علیه خودِ کشتیهای مرتبط با ایران است. در مراحل قبل، واشنگتن بیشتر تلاش میکرد فروش نفت ایران را از راه تحریم خریداران، بانکها، شرکتهای کشتیرانی و شبکههای واسطهای محدود کند. اما حالا بر پایه گزارشهای منتشرشده، کشتی و محموله نیز به هدف مستقیم تبدیل شدهاند.
این جابهجایی در سطح فشار، از نظر اقتصادی و راهبردی مهم است. وقتی یک قدرت دریایی بزرگ از «تحریم معامله» به «مداخله در حملونقل» حرکت میکند، هزینه تجارت فقط برای ایران بالا نمیرود؛ بلکه برای همه بازیگران درگیر در زنجیره حمل، بیمه، تأمین مالی و خرید نیز بیشتر میشود. در چنین فضایی، حتی اگر همه کشتیها توقیف نشوند، صرفِ احتمال بازرسی، سوار شدن نظامی یا توقیف، میتواند نرخ بیمه، کرایه حمل و ریسک معامله را بهسرعت افزایش دهد. به همین دلیل، این خبر را باید فراتر از یک عملیات محدود دریایی دید؛ این خبر نشانه آن است که آمریکا میخواهد فشار اقتصادی بر ایران را در سطح دریا اجراییتر و عینیتر کند.
آمریکا به دنبال اختلال در مسیر تجارت ایران
اگر محاصره بنادر و بازگرداندن ۲۳ کشتی را مرحله نخست فشار دریایی بدانیم، سوار شدن به کشتیهای مرتبط با ایران در آبهای بینالمللی به معنی عبور از یک مرز تازه است. از اینجا به بعد، آمریکا تنها ناظر یا تهدیدکننده نیست؛ بلکه میکوشد در مسیر جریان واقعی تجارت ایران دخالت مستقیم کند. این یعنی جنگ اقتصادی، بیش از گذشته به میدان عملیات دریایی منتقل میشود.
برای ایران، این تحول فقط تهدیدی علیه صادرات نفت نیست. هر اقدامی از این دست میتواند بر کل تجارت دریایی کشور، از هزینه واردات تا امنیت راهگذرهای تأمین کالا، اثر بگذارد. بهویژه در شرایطی که بخشی از تجارت خارجی و تأمین کالای اساسی به مسیرهای دریایی وابسته است، هرچه ریسک در دریا بالاتر برود، فشار بر زنجیره تأمین داخلی نیز بیشتر میشود.
آمریکا در حال انتقال فشار از سطح تحریم غیرمستقیم به سطح تهدید عملی علیه ناوگان و کشتیهای مرتبط با ایران است. اگر این اقدام عملی شود، درگیری وارد مرحلهای میشود که در آن تجارت دریایی ایران نه فقط زیر فشار حقوقی و مالی، بلکه زیر تهدید مستقیم میدانی قرار خواهد گرفت.
منبع: والاستریتژورنال
انتهای پیام/ تجارت و دیپلماسی
