به گزارش مسیر اقتصاد یک پایگاه خبری بینالمللی در تحلیلی تازه وضعیت چین را در مواجهه با شوکهای ناشی از درگیریهای اخیر و اختلال در عرضه انرژی بررسی کرده است. این گزارش با تمرکز بر ظرفیت ذخایر نفتی، ساختار شبکه برق و سیاستهای کاهش وابستگی به سوختهای فسیلی، توضیح میدهد که چرا چین در مقایسه با سایر اقتصادهای جهان در موقعیت باثباتتری قرار دارد و چگونه سرمایهگذاریهای چندساله این کشور، اکنون نقش سپر انرژی را ایفا میکند.
ذخایر کمسابقه نفتی، سپر اولیه چین در برابر بحران انرژی
افزایش تنشها در منطقه و محدود شدن تردد نفت و گاز از تنگه هرمز، بسیاری از اقتصادهای وابسته به انرژی را با ریسکهای فوری مواجه کرده است. اما چین به دلیل انباشت کمنظیر ذخایر نفتی در ماههای منتهی به تشدید بحران، توانسته فشار بازار جهانی را مدیریت کند. حجم بالای نفت موجود در مخازن تجاری این کشور امکان تصمیمگیری تدریجی و کمتنشتر را در حوزه انرژی فراهم کرده و مانع از آن شده است که نوسانات قیمت جهانی مستقیماً بر روند تولید و تأمین انرژی این کشور اثر بگذارد. استمرار صادرات نفت ایران به چین نیز در این دوره، اگرچه در سطح محدود، به تقویت این حاشیه امن کمک کرده است.
برتری شبکه برق چین در برابر نوسانات بازار جهانی سوخت
مزیت اصلی چین تنها به ذخایر نفتی محدود نمیشود. این کشور طی سالهای اخیر سرمایهگذاری گستردهای برای توسعه «سوپرگرید» یا شبکه برق فوقپیوسته انجام داده که نقش کلیدی در تقویت امنیت انرژی دارد. این شبکه یکپارچه و مقاوم، امکان انتقال گسترده برق از منابع مختلف تولیدی را فراهم کرده و وابستگی کشور به سوختهای وارداتی را به شکل قابل توجهی کاهش داده است. به گفته تحلیلگران، ارتقای پیوسته این شبکه و کارآمدی ساختوسازهای زیرساختی چین، این کشور را در برابر بحرانهای ناشی از رشد تقاضای جهانی برای برق، بهویژه با گسترش هوش مصنوعی و تولید صنعتی، در موقعیت رقابتی ویژهای قرار داده است.
سیاست تنوعبخشی انرژی و حرکت به سمت کاهش وابستگی به واردات
یکی از محورهای اصلی سیاستگذاری انرژی چین، کاهش اتکا به واردات سوختهای فسیلی و توسعه انرژیهای تجدیدپذیر است. برنامههای چندساله پکن برای گسترش ظرفیت تولید برق پاک و ارتقای فناوریهای ذخیرهسازی، نه تنها اهداف محیط زیستی این کشور را پیش میبرد بلکه نقش تعیینکنندهای در مدیریت ریسکهای ژئوپلیتیکی دارد. حرکت به سمت ایجاد «اقتصاد الکتریکی» یا الکترو استیت، موجب شده این کشور نسبت به شوکهای بازار جهانی نفت آسیبپذیری کمتری داشته باشد و بخش عمده نیازهای خود را از طریق منابع داخلی تأمین کند.
چالشهای تداوم انسداد تنگه هرمز و پیامدهای ژئوپلیتیکی برای چین
با وجود مزیتهای مذکور، ادامه اختلال در تردد انرژی از تنگه هرمز همچنان میتواند نگرانیهایی برای چین ایجاد کند؛ زیرا این کشور بخش قابلتوجهی از نیاز نفتی خود را از ایران تأمین میکند. در صورت طولانی شدن بحران، فشارهای سیاسی برخی بازیگران خارجی برای همراهسازی چین در بازگشایی مسیر انرژی میتواند پیچیدگیهای جدیدی برای سیاست خارجی این کشور ایجاد کند. با این حال تحلیلهای موجود نشان میدهد که ظرفیت بالای ذخایر نفتی، توسعه شبکه برق و تنوع منابع انرژی، این امکان را فراهم میکند که چین با کمترین آسیب از این دوره عبور کند و جایگاه خود را در معادلات انرژی تحکیم کند.
برآورد تحلیلگران: چین توان جذب شوک را دارد
جمعبندی تحلیلهای بینالمللی نشان میدهد که برخلاف برداشتهای اولیه در خصوص آسیبپذیری چین در برابر بحران انرژی، واقعیت میدانی حاکی از توان بالای این کشور برای مدیریت شرایط است. تحلیلگران بر این باور هستند که چین به دلیل مدل متفاوت سرمایهگذاری در زیرساخت انرژی و راهبردهای بلندمدت امنیت انرژی، در برابر شوکهای موقت بازار مقاوم بوده و احتمالاً در پایان بحران، در موقعیت اقتصادی و ژئوپلیتیکی قدرتمندتری ظاهر خواهد شد.
منبع: اویل پرایس
انتهای پیام/ انرژی
