به گزارش مسیر اقتصاد دامنه بحران اختلال در تنگه هرمز به نهادههای اساسی کشاورزی رسیده و دولت هند را به فکر راهحلهای جایگزین انداخته است. اینکه یکی از بزرگترین اقتصادهای آسیا برای تأمین کود شیمیایی خود ناچار شده مسیر زمینی عربستان و بندر ینبع را بررسی کند، بهخوبی نشان میدهد فشار ناشی از اختلال در هرمز از بازار انرژی فراتر رفته و به امنیت غذایی نیز رسیده است.
در حال حاضر ۱۷ کشتی حامل کود شیمیایی به مقصد هند در خلیج فارس گرفتار شدهاند. این محمولهها از زمان آغاز درگیریها در غرب آسیا در این منطقه ماندهاند و تأخیر در تخلیه و انتقال آنها، به یک نگرانی عملیاتی برای دولت هند تبدیل شده است. راهحلی که اکنون روی میز قرار گرفته، این است که بخشی از این محمولهها پس از پهلوگیری، از مسیر زمینی به بندر ینبع عربستان منتقل شوند و از آنجا دوباره با کشتی راهی بنادر هند شوند.
مسیر ۱۲۰۰ کیلومتری تا ینبع
مسیر جایگزینی که در حال بررسی است، ساده و کمهزینه نیست. محمولهها باید از محل فعلی خود در بنادر خلیج فارس به صورت زمینی به بندر ینبع در ساحل دریای سرخ منتقل شوند؛ مسیری حدود ۱۲۰۰ کیلومتری که خود به معنای صرف زمان، هزینه حمل، هماهنگی لجستیکی و تخلیه و بارگیری دوباره است. پس از رسیدن به ینبع نیز این محمولهها باید دوباره از راه دریا به بنادر هند ارسال شوند.
در نتیجه، این فقط یک تغییر مسیر ساده نیست؛ بلکه نوعی بازآرایی کامل در مسیر حمل کالاست. در حالت عادی، عبور از تنگه هرمز طبیعیترین و کوتاهترین مسیر برای رسیدن چنین محمولههایی به هند است. اما اکنون همان مسیر مستقیم جای خود را به راهی داده که هم طولانیتر است و هم هزینه بیشتری به واردکننده تحمیل میکند.
هزینهای که فقط بر دوش حملونقل نمیماند
مشکل فقط طولانیتر شدن مسیر نیست. تأخیر ۶۰ تا ۷۰ روزه در رسیدن کود، خود به یک مسئله جدی تبدیل شده است. این تأخیر به طور مستقیم روی زمانبندی تأمین نهاده کشاورزی اثر میگذارد و میتواند برنامهریزی کشت را به هم بزند. بهویژه در شرایطی که تقاضا برای کود در فصل کشت خریف تا نیمه ژوئن به اوج میرسد، هر روز تأخیر اهمیت بیشتری پیدا میکند.
کود شیمیایی کالایی نیست که بتوان بدون نگرانی چند ماه دیرتر به دست مصرفکننده رساند. این نهاده به زمان مصرف وابسته است و اگر در موعد مناسب به کشاورزان نرسد، اثر آن فقط در انبار یا بازار دیده نمیشود؛ در مزرعه، تولید و در نهایت در عرضه مواد غذایی هم خود را نشان میدهد. به همین دلیل، دهلینو حاضر شده مسیر پرهزینهتر و طولانیتر ینبع را هم بررسی کند تا از عمیقتر شدن بحران در بخش کشاورزی جلوگیری کند.
اثر احتمالی بر کشتهای بعدی
نگرانی دولت هند فقط به فصل کشت خریف محدود نمیشود. اگر این وضعیت ادامه پیدا کند، اثر آن میتواند به فصل کشت ربیع نیز برسد. این یعنی مشکل از یک اختلال مقطعی در جابهجایی چند محموله فراتر میرود و ممکن است به مسئلهای پایدارتر در تأمین نهادههای کشاورزی تبدیل شود. هرچه دوره اختلال طولانیتر شود، فشار بر زمانبندی واردات، ذخیرهسازی، توزیع و تأمین کود بیشتر خواهد شد.
از این زاویه، تصمیم به بررسی مسیر ینبع فقط یک واکنش اضطراری نیست؛ نشانهای از آن است که دهلینو احتمال طولانی شدن اختلال را جدی گرفته است. وقتی کشوری برای انتقال کود خود حاضر میشود یک مسیر مستقیم دریایی را کنار بگذارد و به سراغ ترکیبی از حمل زمینی و دریایی برود، یعنی هزینههای ناشی از تأخیر از هزینههای این مسیر جایگزین هم جدیتر شده است.
منبع: تایمز آو ایندیا
انتهای پیام/ تجارت و دیپلماسی
