به گزارش مسیر اقتصاد جمهوری اروگوئه یکی از دلاریزهشدهترین کشورها در آمریکای جنوبی است؛ جایی که داراییهای بخش خصوصی و معاملات بزرگ در طول دههها بهطور گسترده به دلار آمریکا متکی شدهاند. بهطور تاریخی، بحرانهای ارزی، تورم بالا و عدم اعتماد به پول ملی، باعث شدهاند شهروندان و بنگاهها برای سپردهگذاری و خریدهای عمده به دلار پناه ببرند. در چنین فضایی، بانک مرکزی اروگوئه بهرغم کنترل نسبی تورم، با چالش عمیق وابستگی به ارز خارجی مواجه بوده است.
هزینههای وابستگی به دلار در اقتصاد ملی
این وابستگی هزینههایی را بر اقتصاد ملی تحمیل کرده که کاهش کنترل سیاست پولی، آسیبپذیری در برابر نوسانات ارزی جهانی و ضعف در توسعه بازار سرمایه داخلی از جمله آنهاست.
به بیان دیگر هنگامی که بخش عمده سپردهها و وامها در دلار نگهداری شود، بانک مرکزی انعطاف کمتری در تنظیم نرخ بهره و عرضه پول دارد، شوکهای بینالمللی که ارزش دلار را تحت فشار قرار دهند، مسلماً اقتصادهای دلاریزه را بیشتر تحت تأثیر قرار میدهند و در نهایت بازارهای بدهی و سرمایه محلی در حضور بازارهای دلاری قوی، جذابیت کمتری پیدا میکنند.
بانک مرکزی اروگوئه علیه دلار
در پاسخ به این چالش، گیلرمو تولوسا رئیس بانک مرکزی اروگوئه، اعلام کرده است که در سال جاری میلادی برنامهای را پیگیری خواهد کرد که بهتدریج نقش دلار در اقتصاد کشور را کاهش دهد و بازار پولی ملی (پزو) را تقویت کند.
بر اساس این برنامه، ابزارهای سیاست پولی شامل موارد زیر است:
-
افزایش الزامات سرمایه برای بانکهایی که وامهای دلاری میدهند؛
-
حذف بخشی از الزامات ذخیره برای سپردههای پزویی برای تشویق وامدهی در پزو؛
-
الزام بنگاهها به انتشار قیمتها هم به دلار و هم به پزو.
این سیاستهای بانک مرکزی اروگوئه به طور کلی تسهیلات دهی به ارز ملی را تقویت و در مقابل تسهیلاتدهی، معامله و ارزشگذاری بر اساس دلار آمریکا را تضعیف میکند. بر اساس اعلام مقامات رسمی این اقدامات قرار است اعتماد عمومی و بازار به پزو را بازسازی و بازار داخلی پول را تقویت کند.
پیچیدگی این برنامه در این است که دلاریزاسیون ساختاری نه فقط یک تصمیم بازار است، بلکه محصول تاریخ اقتصادی و تجربه تورم و بحران ارزی در گذشته بوده است. به همین دلیل، تبدیل چنین سیستمی نیازمند اعتماد تدریجی مردم و بنگاهها به واحد پول ملی، تقویت ابزارهای مالی داخلی و حمایت قانونگذار است.
دلارزدایی تسریع میشود؟
در سطح کلانتر، اقدام اروگوئه بخشی از بحث وسیعتر درباره نقش دلار در نظام پولی بینالمللی است. در سالهای اخیر، افزایش خرید طلا توسط بانکهای مرکزی و تلاش برخی کشورها برای کاهش اتکا به دلار به شکلهای مختلف، هرچند به صورت تدریجی مشاهده شده است. برای نمونه، افزایش تقاضا برای طلا بهعنوان پناهگاه امن نشان دهنده نگرانی گستردهتر نسبت به نقش دلار در اقتصاد جهانی است.
در نهایت، حرکت اروگوئه چشماندازی از برنامهریزی بلندمدت پولی و ساختاری ارائه میدهد؛ برنامهای که هدفش افزایش استقلال سیاست پولی، تقویت بازارهای مالی داخلی و کاهش ریسکهای ناشی از وابستگی ارزی است. این تجربه میتواند برای اقتصادهای کوچک و متوسط دیگر نیز درسهایی درباره سازِکارهای کاهش وابستگی به دلار و آمادهسازی بازارها جهت پایداری در برابر نوسانات جهانی به همراه داشته باشد.
منبع: بلومبرگ
انتهای پیام/ تجارت و دیپلماسی
