به گزارش مسیر اقتصاد آلمان و ایتالیا در ۲۳ ژانویه ۲۰۲۶ طی نشستی در رم، از یک برنامه اقدام مشترک برای تقویت رویکرد «حامی صنعت» در اتحادیه اروپا رونمایی کردند. این ابتکار نشاندهنده همگرایی دو اقتصاد بزرگ صنعتی اروپا در زمینه کاهش مقررات و بازتعریف سیاست صنعتی اتحادیه است.
فریدریش مرتس صدراعظم آلمان و جورجیا ملونی نخستوزیر ایتالیا، در نشست خبری مشترک اعلام کردند که دو کشور در هفتههای اخیر هماهنگی نزدیکی داشتهاند و اکنون در پی آن هستند که در سطح اتحادیه اروپا، روند قانونگذاری و مقرراتگذاری را سادهتر و کارآمدتر کنند. ملونی تصریح کرد که گذار زیستمحیطی اتحادیه اروپا صنایع این کشورها را تحت فشار قرار داده و همزمان به افزایش قدرت رقابتی چین انجامیده است.
«اتحاد صنعتی» آلمان و ایتالیا برای افزایش توان رقابت پذیری جهانی
برنامه اقدام مشترک که ۱۹ صفحهای است، بر چند محور کلیدی تمرکز دارد:
کاهش بار مقرراتی و سادهسازی قوانین اتحادیه اروپا؛ دو کشور خواهان مهار «تورم مقرراتی» در بروکسل شدهاند تا بنگاههای صنعتی با بوروکراسی کمتر و پیشبینیپذیری بیشتر فعالیت کنند.
تقویت بازار واحد اروپا، بهویژه در حوزه خدمات؛ آلمان و ایتالیا معتقدند تعمیق بازار واحد میتواند به افزایش رشد اقتصادی و رقابتپذیری کمک کند.
امنیت زنجیره تأمین مواد خام حیاتی؛ در شرایطی که اتحادیه اروپا نگران وابستگی به چین در حوزه مواد اولیه راهبردی است، دو کشور بر همکاری برای تضمین دسترسی پایدار به این مواد تأکید کردهاند.
رقابت منصفانه با پلتفرمها و خردهفروشان ارزانقیمت چینی؛ بر اساس گزارش رویترز، برلین و رم از اتحادیه اروپا خواستهاند برای تضمین شرایط رقابتی عادلانه در برابر فروشندگان آنلاین ارزانقیمت چینی اقدام کند.
همکاری دفاعی و صنعتی؛ همزمان، دو کشور یک توافق همکاری دفاعی نیز امضا کردند که همکاری در سامانههای زمینی، هوایی، دریایی و جنگ الکترونیک را در بر میگیرد؛ موضوعی که نشان میدهد پیوند میان صنعت و امنیت در دستور کار جدید اروپا تقویت شده است.
اختلاف نظر در اتحادیه اروپا در تحولات نظم جدید جهانی
در حالی که فرانسه رویکرد سختگیرانهتری در قبال ایالات متحده اتخاذ کرده، آلمان و ایتالیا، که از صادرکنندگان بزرگ به بازار آمریکا هستند، در مواضع علنی محتاطتر عمل کردهاند. در حوزه تجارت نیز این دو کشور از پیشبرد توافقهای تجاری اتحادیه با کشورهای آمریکای لاتین و منطقه هند–اقیانوسیه حمایت کردهاند؛ موضعی که لزوماً با دیدگاههای حمایتیتر پاریس همسو نیست.
بدون شک این ابتکار نشانهای از تلاش دو قدرت صنعتی اروپا برای بازگرداندن محور «رقابتپذیری» به مرکز سیاستگذاری اتحادیه در برابر رقابت چین، فشارهای ژئوپلیتیک و پیامدهای جنگ اوکراین است.
پیام ضمنی این تحولات آن است که در جهان صنعتی جدید، حتی درون اتحادیه اروپا نیز رقابت درونبلوک جای خود را به همافزاییهای هدفمند میدهد. اگر اروپا بخواهد در برابر چین و ایالات متحده قدرت صنعتی خود را حفظ کند، چارهای جز کنار گذاشتن بخشی از رقابتهای داخلی و حرکت به سمت ائتلافهای صنعتی ندارد.
منبع: رویترز
انتهای پیام/ تولید
