به گزارش مسیر اقتصاد چین بار دیگر نشان داده است که امنیت غذایی همچنان یکی از اولویتهای راهبردی این کشور باقی مانده است. انتشار «برنامه توسعه روستایی ۲۰۲۶» از سوی نهادهای رسمی چین، حامل پیامی مهم برای بازارهای جهانی کالایی است: تقاضای وارداتی سویا نهتنها کاهش نخواهد یافت، بلکه در افق میانمدت نیز در سطحی بالا تثبیت میشود.
این سند، اگرچه به طور مستقیم وارد جزئیات تجاری یا نام کشورها نمیشود، اما با تأکید بر ضرورت تأمین پایدار نهادههای دامی، بهویژه برای صنعت خوراک دام و طیور، عملاً بر وابستگی ساختاری چین به واردات سویا صحه میگذارد. واقعیتی که سالهاست بازار جهانی کشاورزی بر اساس آن تنظیم شده است.
چرا سویا همچنان برای چین حیاتی است؟
سویا در چین تنها یک کالای کشاورزی نیست؛ بلکه حلقهای کلیدی در زنجیره امنیت غذایی، تولید گوشت، مرغ و لبنیات محسوب میشود. محدودیتهای اقلیمی، کمبود زمین حاصلخیز و اولویت کشت غلات استراتژیک مانند گندم و برنج، باعث شده چین امکان جایگزینی واردات سویا با تولید داخلی را نداشته باشد. به همین دلیل، هر برنامه توسعهای که به تقویت بخش دام و طیور اشاره میکند، بهطور ضمنی به معنای تداوم نیاز به بازار جهانی سویا است.
در این چارچوب، پیام اصلی برنامه ۲۰۲۶ آن است که چین قصد ندارد با سیاستهای شعاری یا کوتاهمدت، خود را از بازار جهانی کنار بکشد بلکه بهدنبال مدیریت پایدار وابستگی است.
اثر پیام چین بر بازار جهانی
اعلام رسمی تقاضای پایدار از سوی بزرگترین واردکننده سویا در جهان، بلافاصله انتظارات بازار را تحتتأثیر قرار میدهد. این پیام برای صادرکنندگان بزرگ، بهویژه کشورهای آمریکای جنوبی و ایالات متحده، بهمنزله اطمینان از تداوم بازار فروش است؛ اما در عین حال رقابت بر سر سهم بیشتر از این بازار را تشدید میکند.
اما باید توجه داشت که چین در شرایط عدم قطعیت در تجارت جهانی، ترجیح میدهد گزینههای متنوع وارداتی خود را حفظ کند. این رویکرد، انعکاس همان سیاست شناختهشده پکن در «کاهش ریسک تمرکز» در زنجیره تأمین است.
رقابت پنهان در پشت تقاضای بالا
از طرف دیگر افزایش تقاضای چین بهصورت طبیعی فشار را بر بازارهای تأمین تشدید میکند. در فضایی که تنشهای تجاری با آمریکا همچنان سایه خود را بر مبادلات کشاورزی حفظ کرده است، کشورهای صادرکنندهای که توان عرضه پایدار و قیمت رقابتی دارند، موقعیت بهتری برای جذب تقاضای چین خواهند داشت.
این وضعیت، بهطور غیرمستقیم، بازار جهانی سویا را وارد مرحلهای میکند که در آن رقابت نه فقط میان فروشندگان به چین، بلکه میان خریداران جهانی نیز افزایش مییابد. کشورهایی که پیشتر بخشی از نیاز خود را از صادرکنندگان اصلی تأمین میکردند، ممکن است با فشار قیمتی یا محدودیت عرضه مواجه شوند.
پیام تقاضای قوی چین، فقط به روابط دوجانبه محدود نمیشود. وقتی بزرگترین واردکننده جهان افق بلندمدت مصرف خود را تثبیت میکند، کل بازار جهانی باید خود را با این واقعیت هماهنگ کند. این موضوع میتواند بر قیمتهای جهانی، الگوی کشت در کشورهای صادرکننده و حتی سیاستهای غذایی کشورهای واردکننده دیگر اثرگذار باشد. در چنین شرایطی، بازار سویا بیش از آنکه تابع شوکهای مقطعی باشد، وارد فاز رقابت ساختاری بر سر تأمین تقاضای چین میشود.
منبع: SCMP
انتهای پیام/ کشاورزی
