بانک توسعه جمهوری اسلامی ایران برای رسیدن به مقیاس اثرگذار، نیازمند رابطه‌ای روشن و پایدار با صندوق توسعه ملی و بودجه دولت است. تجربیات بررسی‌شده نشان می‌دهد که منابع پایدار در بانکداری توسعه‌ای تنها با اتکا به سپرده شکل نمی‌گیرد و به پیوند نهادی با منابع بلندمدت نیاز دارد. صندوق توسعه ملی می‌تواند شریک راهبردی بانک توسعه در تخصیص حرفه‌ای، هدفمند و بازگشت‌پذیر منابع توسعه‌ای باشد. منابع حاصل از بودجه دولت نیز می‌تواند عبور بانک از مقیاس کوچک و تثبیت نقش آن در تأمین مالی پروژه‌های توسعه‌ای را تسهیل نماید.