بانک توسعه جمهوری اسلامی ایران برای تأمین مالی طرح‌های بزرگ‌مقیاس، طرح‌های توسعه‌ای و تملک دارایی‌های سرمایه‌ای دولتی، به منابعی پایدار و متنوع نیاز دارد. تجربیات بررسی شده نشان می‌دهد بانک‌های توسعه‌ای موفق نه بر سپرده‌های عادی، بلکه بر ترکیبی از اوراق توسعه، صندوق‌های سیاستی، منابع بودجه‌ای، حمایت‌های بانک مرکزی و ابزارهای مکمل تکیه می‌کنند. با این حال، نتیجه گیری درست از این تجربه‌ها ممنوعیت سپرده‌گیری بانک توسعه نیست؛ زیرا چنین محدودیتی ارتباط بانک با شبکه بانکی و بازار پول را تضعیف می‌کند. در این چارچوب، بازارسازی برای اوراق توسعه و استفاده محدود از گواهی سپرده می‌تواند به تقویت پایداری منابع بانک توسعه جمهوری اسلامی ایران کمک کند.