ابهام کنونی درباره آینده تنگه هرمز با انتظار برای به نتیجه رسیدن مذاکرات با آمریکا یا وقوع حمله نظامی دوباره، حتماً به سود ایران برطرف نمی‌شود. ایران برای بهبود موقعیت خود باید ابتکار عمل را از مسیر توافق‌های دوجانبه و مرحله‌بندی‌شده با ذی‌نفعان اصلی تنگه هرمز در دست بگیرد. این توافق‌ها می‌تواند با چین و روسیه آغاز شود و به‌تدریج هند، عراق، قطر، دیگر خریداران آسیایی انرژی و کشورهای خلیج فارس را دربر بگیرد. در چنین چارچوبی، تضمین عبور ایمن از تنگه هرمز می‌تواند با سرمایه‌گذاری، توسعه تجارت، نظام پرداخت رسمی، همکاری بانکی، پروژه‌های بندری و مشارکت در زنجیره تولید پیوند بخورد. این رویکرد، هم افق تازه‌ای برای اقتصاد ایران می‌سازد و هم آمریکا را با شبکه‌ای از منافع بین‌المللی روبه‌رو می‌کند که ادامه محاصره و فشار را پرهزینه‌تر می‌سازد.